Paul Vermast
© Foto: Eelco Lindhout

Paul Vermast

Lijsttrekker en fractievoorzitter

Lokale politiek gaat over echte mensen met concrete problemen. Die mogen oplossen in de gemeenteraad vind ik een voorrecht

Paul is al meer dan tien jaar actief voor GroenLinks in Dronten. Eerder als bestuurslid en in de commissie van de gemeenteraad. De laatste jaren als fractievoorzitter. Daarnaast heeft hij een lange staat van dienst in de milieubeweging.

Van internationale milieubeweging naar dorpspolitiek

Op mijn 13e werd ik vrijwilliger voor Greenpeace en stond jaren op markten en braderieën om voorlichting te geven over het werk van de milieuorganisatie. Als actievoerder voerde ik onder andere actie tegen walvisjacht, in Parijs tegen de kernproeven van Frankrijk, tegen genetische manipulatie, giftige stoffen, kernenergie en klimaatverandering. Als campagnemedewerker werkte ik aan oerbossen, genetische manipulatie en een onderzoek naar gifstoffen in regenwater. De overstap van de dynamiek bij de internationale milieubeweging naar de gemeenteraad was niet eens zo groot. In een gemeente als Dronten, met drie kernen en een zeer groot buitengebied, komt een ongelofelijke veelheid aan onderwerpen langs bij de gemeenteraad. Van de strijd tegen een luchthaven in Lelystad tot de zorg voor groene wijken waarin kinderen onbekommerd kunnen spelen.

Dronten

In 1996 verhuisde ik van het fruitteeltbedrijf van mijn ouders in Zeeland naar de 'woonderij' van de Warmonderhof aan de Wisentweg voor mijn opleiding biologisch-dynamische landbouw. Tijdens mijn studie woonde ik ook een jaar in Swifterbant. Na mijn studie ging ik bij Greenpeace in Amsterdam werken en was het logisch om lekker in Dronten te blijven wonen. Een grote stad vind ik heerlijk om te werken en te bezoeken, maar ik ben iedere dag ook weer blij als ik terug mag naar mijn polderdorpje. 

Hier staat Paul voor

In de politiek mag je onbekommerd streven naar het hoogste ideaal en daaraan je handelen toetsen. Voor mij is dat een ‘volhoudbare’ samenleving. Volhoudbaarheid is de Zuid-Afrikaanse term voor wat wij doorgaans ‘duurzaamheid’ noemen. Maar deze term is zo veel treffender voor de samenleving waarnaar ik als GroenLinkser zou willen streven. Een volhoudbare samenleving is er een waarin mensen het leven volhouden omdat ze rond kunnen komen van een inkomen uit een baan, of als die er even niet is, een fatsoenlijke uitkering. Een samenleving waarin je, als je te pech hebt ziek te zijn, voldoende zorg krijgt om een ziekte te kunnen volhouden en hopelijk te kunnen trotseren en overwinnen. Een economie die vol te houden is voor toekomstige generaties, waarbij wij nu niet leven op de pof en lasten doorschuiven naar de toekomst. Een wereld die ook voor onze kinderen en kleinkinderen eenzelfde gevoel van eindeloze natuurlijke hulpbronnen lijkt te hebben als dat voor ons het geval is. Een samenleving waarin het leven niet alleen vol te houden is, maar waarin je prettig, ontspannen, liefdevol en leuk kunt (samen)leven.

Persoonlijk

Bezigheden In mijn vrije tijd hou ik erg van wandelen, bijvoorkeur met een fototoestel onder handbereik, in de schitterende Nederlandse natuur. Het is verrassend hoe rijk de natuur, soms bijna letterlijk in je achtertuin, kan zijn. Na de film De Nieuwe Wildernis hoef je dat eigenlijk niet meer uit te leggen. Ik hou van zingen; maar doe dat veel te weinig!

Bij de laatste verkiezingen voor de Tweede Kamer was ik kandidaat Kamerlid namens GroenLinks op de 38ste plaats van de lijst.