Op 25 september is in de Drontense gemeenteraad het beleidsplan voor de zorgtransities (WMO, jeugdhulp en participatiewet) behandeld. GroenLinks gemeenteraadslid Kevin Mol hamerde erop dat de verantwoordelijkheden die op de gemeente afkomen, daadwerkelijk moeten worden genomen. Oók als mens: "Er moet nadrukkelijk een uitgestoken hand zijn richting de mensen die hulp nodig hebben, ook als zij tussen wal en schip dreigen te vallen." 

Mol uitte daarnaast onder andere zijn zorgen over de informele zorg (vrijwilligers en mantelzorgers), keukentafelgesprekken en kwaliteitsbewaking van de uitvoerende zorginstellingen. Mogelijke klachten van inwoners moeten zij laagdrempelig kunnen indienen, bijvoorbeeld via een gemeentelijke ombudsman.

Verder verdienen minderheden en problemen in de taboesfeer extra aandacht, omdat die vragen om een specifieke aanpak en zich vaak in een afwijkende sociale omgeving afspelen. Naar aanleiding van deze opmerkingen, beloofde wethouder Van Bergen dat het college extra aandacht geeft aan minderheden op gebied van geaardheid en etniciteit en daar bij de vaststelling van de werkwijze op terug te komen. GroenLinks ziet dit als een belangrijke stap in de richting van een gedegen gemeentelijk diversiteitsbeleid.

Bijdrage van gemeenteraadslid Kevin Mol:

"Het beleidsplan dat nu voor ons ligt, is een goed startdocument, daar zijn we het allemaal over eens. Het is opgesteld na uitgebreid hoor en wederhoor met betrokken organisaties en de gemeenteraad, waarvoor alle lof. Maar er staan ook nog veel vragen open, met name over de praktische uitvoering. Om die reden zijn we mede-indiener van de motie om de verordeningen voor de duur van één jaar te beperken en een evaluatiemoment in te bouwen. Het is namelijk nogal wat, al die verantwoordelijkheden die op ons afkomen. Die verantwoordelijkheid moeten we dan ook nemen. Als gemeenteraad, als college, als betrokken ambtenaren en als uitvoerende organisaties. Maar ook als mens. 
 
Het gaat om kinderen, wiens toekomst gemaakt of gebroken kan worden. Het gaat om zieken, die soms al jaren tobben met hun gezondheid. Het gaat om mensen die dolgraag willen werken, maar dat niet kunnen. Het gaat om ouderen, die in de laatste fase van hun leven het heft niet meer in eigen hand hebben. Dit zijn allemaal mensen, en geen cijfers. Mensen die op dit moment geen eerlijke kans hebben in het leven. De meest kwetsbare groepen in de samenleving, voor wie er nu een hoop verandert. GroenLinks wil dan ook nadrukkelijk een uitgestoken hand richting de mensen die hulp nodig hebben, en de ogen gericht houden op elk punt waar mogelijk mensen tussen wal en schip dreigen te vallen. Zij moeten direct hulp krijgen als dat nodig blijkt. 

GroenLinks maakt daarnaast zich zorgen om een aantal fundamentele zaken, die van belang zijn voor een goede praktische uitvoering van de transities. De kwaliteit en continuïteit van de informele zorg bewaken is er daar een van, maar datzelfde geldt ook voor de competenties waarop de 'gatekeepers' en uitvoerende zorginstellingen worden geselecteerd. Daarover is veel gepraat, maar staat nog niets op papier. Ook vinden we het van groot belang dat klachten kunnen worden ingediend bij een onafhankelijk en laagdrempelig persoon. Daarom gaan wij mee in het voorstel van D66 om hiervoor een gemeentelijke ombudsman in te stellen. Wij vinden het daarbij wel van belang dat deze, ook qua secretariaat, van de gemeentelijke organisatie wordt gescheiden.
 
Aanvullend komen minderheden nauwelijks aan bod. Specifieke groepen, denk aan LHBT's en etnische en religieuze minderheden, hebben een dusdanig afwijkende leefwijze en sociale omgeving dat mede daardoor specifieke problemen kunnen ontstaan. Het college schrijft in beantwoording op onze schriftelijke vragen dat men de betrokken ambtenaren hierop traint, maar hoe dan en is dat wel voldoende? Het college schrijft verder dat zorgaanbieders zich op alle inwoners van dronten moeten richten en er dus geen specifieke eisen worden gesteld op gebied van minderhedenbeleid en diversiteit. Voorzitter, dat betekent nog niet dat er genoeg kennis van en beleid voor deze specifieke problematiek in huis is! Anno 2014 kunnen we deze eis naar onze mening wel degelijk stellen.
 
Ook voor problemen in de taboesfeer is extra aandacht nodig. Zaken die verband houden met bijvoorbeeld eerwraak, mishandeling, homoseksualiteit of bepaalde psychische problemen worden vaak niet opgemerkt door de omgeving, en ook niet vroegtijdig door professionals. De aanpak: een plan, een aanpak, een regisseur kan hier desastreus uitpakken als niet eerst de onderste steen boven gehaald is.
 
Wij hopen dat het college onze zorgen deelt en haar uiterste best doet om deze nader te betrekken in de praktische uitvoering van het beleidsplan. GroenLinks zal daarbij een vinger aan de pols houden, want de zorg van inwoners is ónze zorg."